Yiğidin harman olduğu yerden çıkan adam bile çakmış mevzuyu

Görmediği halde almış eline sazını vurmuş teline, beline, diline.

Hey Koca Veysel! Sen Allah'ın ne sevgili kuluymuşsun!

Ağlama ana! Kaçayım mı yoksa? Çocukken elimi yaktım. Ateşi sevdirdin bana

Bakma manzaraya. Daha esir olmadık ellik gavura. Tercih ederdik, içten sarmış münafığa.

Hortumcularrrr... Lağım farelerii... Alçak sürüngenlerrr...

Satılmış boyacılarrr..... Derin kenelerrrr... Güm... Güm... Güm...

Satıyorum. Satıyorum. Saaaaat. Saaaaa..tım. Bitti.

Varsın kıyamet kopsun. Zalimler için yaşasın cehennem. Eeee sen ne yapacaksın? Mümtaz bir köşede dua ve ibadet mi? Ya çalışmak, çalışmak?

İlmi çinden almak, Viyana'da ağıt yakmak, Kudüs'te taşlara bakıp ağlamak,

Endülüste denize girmek, Akdeniz'de safa sürmek, Newyork'ta kabul görmek.

Avrupa'da cirit atmak, Japonya'da top oynamak. Kabe'de kurban kesmek.

Selam ve dua haa? Boşunamıydı Selahattınler, Kılıçaslanlar, Alparslanlar, Osmanlar, Fatihler, Yavuzlar, Süleymanlar? Ya Mustafa Kemal?

"Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?

Gömelim gel seni tarihe desem sığmazsın.."