Çocukluğunu, gençliğini doyasıya özgürce yaşayamayan, sürekli baskı ve zorlamalara maruz kalan şair; emekçi yaşamından bir kesit sunar. Salt şiirlerinde: İşsizliği, vurdumduymazlığı, yoksulluğu ve çarpık sistemi eleştirir. Sömürüye ve baskıya kayıtsız kalınamayacağını; özlemlerini, beklentilerini, özgürlüğe susamışlığını, yurt sevgisini, tarihi şahsiyet ve efsaneleşmiş mitleri de ihmal etmeden göndermeler yapıyor.
Yaşam felsefesinin özünde; eşitlik ve özgürlük olduğunu her defasında dile getiriyor. Zorbalığın ve tiranlığın sonunun olmadığını, baskı ve zulümle bir yere varılamayacağını haykırıyor.
Özlem ve beklentilerini dışa vuran şairin gönlünde; özgürlüğe susamış hasret güneşinin tüm görkemiyle doğması ve Mezopotamya’da umutların yeşermesi ve hayat bulması…