Canevinde sonsuzluk gülünün açılışını yaşamış olan gerçek aşık, bu dünyadaki bahçelerin ancak sevgilinin yüzünü aynı anda hem örtmesi, hem açıp göstermesi için güzel bir vesile olduğunu bilir. Onun güzelliğinin gizli hazinesinin, hissedilir ve elle tutulur güzelliğe dört elle sarılıp duranlara kendini göstermek için bu bançelere ihtiyacı vardır. Aşkın gözü, güllerin ve ağaçların arkasında, incecik selvilerin gölgesinde ve küçücük menekşelerin alçak gönüllü secdesinde, havuzların saydam sularında ve fışkıran çeşmelerde, Tuba ağacıyla, kevseriyle, selsebiliyle cennet bahçesinin belli belirsiz izlerini görür. Bu cennet, Tanrı'nın sonsuza dek sürecek güzelliğinin duyuları okşayan bir simgesidir sadece.