20. yüzyılın birey üzerindeki yıkıcılığını ele alan Herzog, Nobel Edebiyat
Ödülü sahibi Saul Bellow’un başyapıtı olarak kabul ediliyor.
Herzog, hayatı her anlamda altüst olmuş, “Aklımı kaçırdıysam bana
göre hava hoş,” diye düşünecek kadar kendinden vazgeçmiş bir
adamın hikâyesini anlatır. Başarısız yazar, başarısız hoca, başarısız
baba Moses Herzog, kendisini kişisel felaketlerinden ve modern
zamanların yıkıcılığından sağ çıkabilmiş bir kazazede olarak görür.
İçini dökmek ve sıkışmışlığından kurtulmak amacıyla tanıdığı
tanımadığı, hayatta ya da ölü, önemli ya da önemsiz bir sürü insana,
hiç göndermeyeceği mektuplar yazmaya başlar.
Arkadaşlarına,
düşmanlarına, meslektaşlarına ve ünlülere dünya görüşünü, çektiği
acıları, içinden çıkamadığı sorunları, özlem ve hıncını anlatır, kalbini
açar. Amerikan edebiyatının en önemli romancılarından olan Saul
Bellow, Herzog’da adeta içinde yaşadığı çağın duygusal, düşünsel ve
ahlâki röntgenini çeker.
“Madam Bovary’yi Charles’ın ya da Anna Karenina’yı Karenin’in bakış
açısından anlatma hevesine kapılan biri, Herzog’da bunun kusursuz bir
şekilde gerçekleştirildiğini görecektir.”
PHILIP ROTH
Kitap ile ilgili henüz yorum yapılmamış.