Adı Kaid olan bu padişahın canı, günler geçtikçe sıkılıyormuş. Çünkü, senelerce savaş meydanlarında at koşturmuş ve düşmanlarını yenmişti. Artık ne dışarıda savaşılacak düşman kalmış ne de içeride bastırılacak isyan. Kendisine bağlı komşu devletler de düzenli olarak vergilerini veriyorlarmış. Hükümdar: "Sebepsiz savaş yapmamalıyım, sonra Tanrının gazabına uğrar, yarın öldüğüm vakit azap çekerim." dermiş. "Bununla birlikte, bu durum da beni rahatsız ediyor. Hiçbir şeyle eğlenemiyorum, çabuk ve hoş vakit geçirtecek bir şey icat eden olursa, ona istediğini vereceğim," diyormuş.

Emrinde bulunan adamlarından bir çoğu huzurunda bulunuyormuş. İçlerinden biri, ihtiyar bir bilge, padişahı çok dikkatli bir şekilde dinlemiş. Padişahın yanından ayrılınca çarşıdan bir kalem ve yeteri kadar keser, gönye vs. alarak evine gelmiş.