Vivet Kanetti’nin yirmili yaşlarında yazıp bir kenara attığı ilk romanı… Huysuzun Teki, büyümekte olan bir kız çocuğunun gözünden dünyaya ve kendine bir bakış. Büyüklerin dünyasının kendi içindeki o “absurde”ünü belki de en iyi anlatmanın yolu bu. Dışarıdan bakmak ama anlamaya ve anlamlandırmaya çalışarak değil, anlamsızlığı ile dalga geçerek... Yaygın olarak gazeteci kimliğiyle bilinen, hatta uzun zaman edebiyatçılığını E. Emine adının arkasında saklı tutan Vivet Kanetti, aslında denemeleri, eleştirileri ile edebiyatın nabzını her zaman tutan bir yazar. Huysuzun Teki de bu güçlü edebiyat kimliğini yansıtan bir çalışma. Vivet Kanetti’nin bu kitabını severek, eğlenerek okuyacaksınız ama bir yetişkin olduğunuzu hatırladıkça da derin bir hesaplaşmanın içinde bulacaksınız kendinizi. Alıntı: “Koyu kalabalıkta erimemek, dikkati bir ışık gibi üzerimde tutabilmek için çok şey yapmaya hazırım. Huysuzun teki... Budur dedikleri. Herkes öyle der. Ailenin yakın dostu bir biyoloji profesörü hariç. Ona kalırsa, olgular atmosfere tek görüntü, tek içerik, tek tatla yansımazlar ve huysuzluk da bir duyarlılık biçimidir.”