- Ah! Bütün cinler emrimde olsaydı, ruhumu koyukaranlıkların sultam İblis'e verirdim. Dileği hemen kabul edildi. Kentin ışıkları birdenbiresöndü. Yıldızlar ve ay ona yaklaştı; ay gümüşten köpüğüyle onu sardı, şefkatle kaldırdı, göklere taşıdı(...)İlk çemberdeki her askerde bin tane baş, her baştabin tane yüz, her yüzde bin tane ağız ve her ağızdabin tane dil vardı; her dil, İblis'e şükrediyordu.(...)Itoub. boğuk ve titrek bir sesle şöyle dedi:- Arapları savunmak için cin ordularınıza kumandaetmek isterdim...İblis, göklerde patlayan bir kahkaha savurdu;yeryüzünden kıvılcımlar fışkırttı; bu kıvılcımlaruçuşarak her yere saçıldı. Itoub icşüdüsel olarakelleriyle gözlerini kapattı. İblis konuştu, şöyle dedi:- Cesaretin hoşuma gitti! Şimdiye dek gördükleriminiçinde en iyi Arap liderinin sen olacağınıhissediyorum! Bana her konuda boyun eğeceksin, şuandan başlayarak, elinden gelen bütün kötülülderiyapman için, adamlarımdan biri sen olacaksın.