Kendime olan yolculuğumu yargılayanlar çok oldu. Ne güzel!Haklıydılar, fikirleri onların doğrusu ama benim için değil.Herkese beni yargılama izni veriyorum.Çünkü ben sevgiyim.Ben kabul ederim.Ben yargı bilmem.Sadece severim.Bu durum olsa olda, içimizi, mutlak gerçeği bulmamıza bir süre daha engel olmaya çabalayan egomuzun oyunudur.Çabalıyor ama o da çok iyi biliyor:HER ŞEY ve HERKES SEVGİ.Ruh arkadaşlarımın varlığına şükrediyorum. Adlında bana tek bir soru sordular. "Emin midin?"Evet, eminim, kararlıyım ve gidiyorum, yolumun, içimin sonuna kadar...Eğer açıkça sorsalardı, şöyle derdim-.Bence en zoru, kendini yargılamaktır.Ben yaşadığım her an İçin kendimi kabul etmeyi öğrendim.Her halimin ne kadar güzel olduğunu gördüm.Kendimi yetersiz, başarısız zannettiğim hallerimle de sevdim,beni kabul ettim, o hallerime de izin verdim.Nihan'a değer verdim.Bedeli ne olursa olsun, ben sevgiyi seçtim.Kararlıyım, yürüyorum. Yol beni nereye götürürse, oraya...