Sevgili Homer, Evde bana ait olan her şeyin senin olduğunu bilmeni istiyorum; istemediklerini Ulysses'e verirsin. Kitaplarım, gramoofonum, plaklarım, giysilerim, bisikletim, mikroskobum, balık altam, hepsi senin. Çünkü sen bundan böyle Macauley ailesinin reisisin. Seni çok özlüyorum ve hep seni düşünüyorum. Ben iyiyim. Savaşlara hiç inanmadığım, gerekli olduklarında bile saçma bulduğum halde, şimdi orduda olmaktan onur duyuyorum, çünkü bir sürü insan benim gibi savaşın içinde. Durum bundan ibaret. Hiçbir düşmanı insan olarak kabul etmiyorum, zira insan olan hiç kimse benim düşmanım olamaz. O her kim olursa olsun, benim dostumdur. Benim kavgam onunla değil, önce kendi içimde yok etmeğe çalıştığım, o bahtsız yanıyladır. Kendimi bir kahraman gibi hissetmiyorum. Bu türden duygular beleme yeteneğim yok. Kimseden nefret etmiyorum. Öte yandan aşırı yurtsever de değilim. Ülkemi, insanlarını, şehirlerini, evimi, ailemi her zaman sevdim. Keşke asker olmasaydım. Keşke savaş olmasaydı.