p>Düşününce aslında dişe dokunur bir nedenim yok ölmek için. Yaşamak için de öyle... Hangi kafa karıştırıcı düşünür demişti o lafı; “Yaşama sebebi aynı zamanda iyi bir ölme sebebidir” diye. Bu düşünürlerin hâl-i pür-melâlimde hiç mi kusurları yok şimdi. Hep düşündürdüler yaşatmak yerine. Sorgulanmamış bir hayat yaşanmaya değmezmiş. Didik didik edince de elinde bir şey kalmıyor ki… Hem dişe dokunur bir neden gerekir mi ölmek için? Yaşamak için gerekmediğine göre…