Gerçek şu ki 2000'li yılların iş dünyasında, "gemisini kurtaran kaptan" vecizesi ya da ne pahasına olursa olsun amaca ulaşma anlayışı (makyavelizm) ve "köşe dönme"yi esas alan klasik anlayışla hareket eden işletmeler, ahlaki zaaflarından dolayı, başarıya değil başarısızlığa mahkum olmaktadır. Piyasa mekanizmasının işletilmesi; doğruluk, dürüstlük, güven, ciddiyet ve erdem ile mümkündür. Bu nedenle günümüzde işletmeler, önceki yılların tersine, kıt kaynakları etkin kullanmayı, çevre kirliliğini önlemeyi, verimliliği artıracak şekilde önlemler almayı, müşteri beklentilerine uygun mal ve hizmet üretme ve toplumda iyi bir imaj oluşturacak şekilde toplumun sorunlarını çözme ve topluma katkıda bulunmayı önemsemelidirler. Amerikalı düşünür Brezinski'nin dediği gibi "ortak paydaları olmayan ve herkesin kendi ihtiyaçlarını karşılamayı düşündüğü bir toplum, sonunda yok olmaya mahkumdur". Bu bakış açısından hareketle çalışmada, iş ahlakı, iş ahlak ile bütünleştirme yoluyla toplumdaki diğer insanların üretim ve tüketime dayalı davranışlarından "bencilliği" uzaklaştırarak ortak fayda üretmeye ve böylece toplumsal bir mutluluk ve tatmin sağlayarak toplum hayatına süreklilik kazandırmaya odaklanmıştır.Kısaca, çalışmada amaç, yaşam mücadelesinde ahlakı ve erdemi terk ederek yarar kazanmak yerine, ahlakı ve erdemi yanımıza alarak fayda üretmeyi bilmeyi temel bireysel ve kurumsal sorumluluklar olarak algılamak ve yaşama geçirmektir. Çünkü Immanuel Kant'ın da dediği gibi "tüm insanlar için asıl amaç, ahlaki erdemdir". Bu nedenle, küreselleşme ile birlikte, merkeziyetçi toplumların çözüldüğü, ulus devletlerin sınırlarının tam olarak çizilemediği, toplumsal farklılaşmanın arttığı, müşterinin son derece kırılgan ve nazlı hale geldigi 2000'li yıllarda, iş ahlakı ve sosyal sorumluluğa yönelik değişimin doğru algılanması, sürdürülebilir bir hayatın ve mutluluğun anahtar kavramlarından biri olarak değerlendirilmesi hayati değer taşımaktadır. Çalışma, bu değeri yaratma arayışına küçük bir adım olarak görülebilir.