Fatih Kerimi, istanbul Mektupları'nda, 2. Meşrutiyet'in ilanıyla özgürlük vaatleriyle iktidara gelen İttihat ve Terakki Cemiyet'nin çok geçmeden nasıl bir saksıcı rejime dönüştüğünü, onun ardından yönetime gelen Kamil Paşa kabinesinin beceriksizliğini ve Batı devletleri karşısındaki pasif tutumunu. Babiali baskınıyla İttihat ve Terakki'nin yeniden iş başına gelmesini tererruatıyla anlatmış, tarihi olayları sadece bir vakanüvis gibi sıralamayıp bu olayların İstanbul'da yarattığı heyecan ve gerginliği, halkın yöneticiler ve savaş karşısındaki tutumunu, savaşın halk üzerinde yarattığı yılgınlığı, Balkanlardan sürekli İstanbul'a ve Anadolu'nun çeşitli bölgelerine gelen muhacirlerin yaşadığı sıkıntılar, savaş sırasında İstanbul'da ortaya çıkan veba salgınının yaptığı tahribatı ve daha birçok olayı ayrıntılı bir şekilde anlatmış, sanki o dönemdeki İstanbul'un sesli bir fotoğrafını çekmiştir. Ayrıca, modernleşmeci bir Türk milliyetçisi olması dolayısıyla Kerimi, üzerinde çok durduğu eğitim-öğretim faaliyetlerini, Türk Ocağı vb. sivil toplum örgütlerinin faaliyetlerini, Türk kadınlarının cemiyet hayatına katılma çabalarını ve bunun gibi daha birçok konuyu da bu eserde uzun uzun anlatmıştır.