P>"Açılan çiçek / yemişe dönüşmeli / ve bırakmalıdır yerini / yeni çiçeğe"

Şair, öykücü, eleştirmen ve inceleme yazarı Güven Turan, Gizli Alanlar'ının izini sürüyor. Şiir kendi bedeninde, sevilenin, arzulananın bedeninde, parmakları gibi şairin, dizelerle dolaşıyor ve seslerini dinlediği çiçekleri okşuyor. O okşadıkça yeni çiçekler açıyor. Şair kendi gölgesinin derinliklerine iniyor o çiçeklere tutuna tutuna. O çiçeklerin kulağına fısıldadıklarını "duracağı yeri bilmeyen" bir aşkla dile getiriyor.(Arka Kapak)

Çölün ıssızlık olduğunusessizlik olduğunusanmak

Bir kentlinindağınık haritalardadengesini yitirmesi

Aşkduracağı yeri bilmez.