"Sessiz ol! Prensi dinlemelisin," diye çıkıştı adamın biri.
Kalabalık sessizleşti ve ileriden bîr yerden bir ses yükseldi.
Konuşanın kim olduğunu göremiyordum ama
tanıdık kelimeler dökülüyordu ağzından.
"Şimdiye dek Capulet'ler ve Montague'ler üç kez
sokaklarımızda dövüştü, hem kendi kanlarını hem de
yoldan geçen masumların kanını döktüler. Bu vahşete
daha fazla izin verecek değilim. Ailelerden herhangi biri,
bir daha dirliğimizi bozarsa, bu dostluk düşmanının cezası
idam olacaktır! İşte prensinizin buyruğu budur."
Capulet'ler ve Montague'ler mi?
Durun biraz, hayatım her geçen dakika daha da
tuhaflaşıyor. Gözyaşlarına mı boğulmalıyım yoksa histerik
bir şekilde kıkırdamaya mı başlamalıyım bilmiyorum,
sanırım hem ağlıyorum hem gülüyorum. Üzerimde çamur
lekeli bir elbise ile bir deli gibi dikilip kalmışım, içinde
olduğum sahne Romeo ve Jülyet'in, Prens'in resmi
açıklamasının yapıldığı başlangıç bölümüne benziyor.
Parçası olmamak için kıvrandığım oyun...
İyi de, nasıl, nasıl, nasıl?