12 Mart hokkabazlığından ve 12 Eylül zulmünden sonra yaşadıklarımızı düşünün bir! Bu iki darbe de, toplumsal ve ulusal sorunlarımızı çözümlemek için yapılmıştır sözüm ona. Oysa, ne toplumsal onursuzluklarımız onarılmıştır, ne ulusal sorunlarımız çözümlenmiştir. Karşıtı, toplumsal onursuzluk kurumsallaşmış, ulusal sorunlar yapısallaşmıştır. Öyle ki, bütün bunlar, bir devrimle bile çözümlenemeyecek derecede
ağırlaşmıştır. Sabriye Çağırıcı'yı, ancak, bu savaşımın içinde anabilirim. Bence, Sabriye Çağırıcı, 12 Eylül'de gördüğü işkencelerin gerilimiyle kanser oldu.
Sabriye. tüm yaşamında, yaşamla boy Ölçüşmeyi faşist düşüncelerle savaşım cesaretini, anlığında ve eyleminde göstermiş bir yoldaşımızdır. Onu anlatırken, geçmiş zaman kiplerini kullanmak istemiyorum. Ne ki, kimi zaman, zorunlu olarak kullandım bu kipleri. Ancak, Sabriye, her zaman bizimle birlikle savaşan, acımıza, kıvancımıza ortak olan biri olarak kalacaktır. Onu anlatanlar, geniş zaman kipi kullanmak
zorundadırlar, O, kanserle de, bu cesaretiyle savaştı, Elinizdeki kitabı okuduğunuzda, onun hakkında doğru düşündüğümü göreceksiniz. O, yaşamın anlamını, sömürüye karşı savaşım olarak algılardı. Bize kalıtı, işte budur, Sabriye'ye, her gün, bir kırmızı karanfil sunalım!"
Kitap ile ilgili henüz yorum yapılmamış.