İnşanın şetişiminde iki safha vardır, bunlardan biri başkalarına baktığı zamandır, diğer safhaysa kendine baktığı zamandır. Birincisafiha sona erip ikinci satha bağladığı zaman kişi istediği hedefte doğru yolculuğuna haçlar. Rumi der ki. Başkalarım dert etmeyin.Kişi başkalarını, oniarın hayatım, hatalarını zayıflıklarını keşfed erek harcadığı zamanı kendi ruhunu keşfederek de harcayabilirdi. Bilme isteği ruhta doğar. Sadece kişi ne yapman gerektiğini ve neyin bitmeye değer olduğunu ayırdetmeüdir. Sorun etmeye değmeyecek pekçek sey vardır. Kişi zamanını ve düşüncesini bilmesinin gerekmediği şeylere adadığı zaman yaşamın ruhun doğasının ve sizinin keşfedilmesi için sunduğu bu fırsatı kaybeder, ki yaşamın amacının .yerine getirilmesi de burada .yatar.