(...)
Her yer fillerle doluydu sanki. Kendilerine ve birbirlerine su püskürtüyor, koca ayaklarıyla nehrin dibindeki çamuru kaldırıp suyu bulandırıyorlardı. Pim'in arkadaşı ise onlara katılmak için sabırsızlanıyordu. Neşe dolu bir "Hoşça kal!"m ardından, kaygan ve çamurlu kıyıdan kayıp şlop diye nehre indi. Dev bir fil -annesiydi galiba- suları etrafa saça saça yamna geldi, hortumuyla ona bir şaplak attı ve her yanma su püskürttü. Pim'in arkadaşı cıyak cıyak bağırıp kaçmaya çalışır gibi yaptı ama annesi onu yakalayıp su üstüne su püskürttü. Yavru fil çok eğleniyordu belli ki.
(...)

-Kitabın İçinden Sayfa 32-