Çok küçük denecek bir yaşta başladığım gazeteciliğe ve birlikte, ufak ufak gazete söyleşiciliğine. Sonra radyoculuk günlerim geldi. Çok önemli kişilerle çok özgün, rahat, doğal söyleşiler gerçekleytirdim... Daha ileriki yıllarda yine Türkiye'nin Sesi Radyosu'nda, bugün de süren söyleşi saatlerimde, belki birkez daha rastlamıyacağım ama Türkiye'de hatta bazen dışarıda isim olan kişilerle söyleştik. Geçenlerde yine bir TV programında şiir ve sanat üzerinde yaptığımız söyleşide yönetmen arkadaşım, bunca söyleşiyi bantlarda mı bırakacaksınız gibi bir soru sorunca düşündüm. Gerçekten birkaç kitaplık olabilecek bu söyleşileri yeni görevime de ilintili olanlardan başlayarak yayıma hazırlamayı uygun buldum. Yeni yılın verdiği birkaç günlük olanakla elinizdeki yapıtı biraz da aceleyle hazırladım... Aceleyle, çünkü eski bir eğitimci ve yazar olan babam Nazif Evren'in birinci ölüm yıldönümü anmalarında eğitim ve kültür alanındaki büyüklerime, babamın dostlarına, biraz da, boş durmayıp üretmeyi sürdürdüğümü, onların ellerine yeniyıl armağanı olarak bir kitap sunarak ispat etmekti...