ÖNSÖZİçinde yaşadığımız ikibinli yıllarda yapı sektörün de yer alan birçok öğe fabrikada üretilmektedir. Bunun anlamı ürünün standart olmasıdır. Başka bir deyişle, yapının mimarının proje sürecinde söz konusu ürünün tasarımını yapma gereksinimi ve gereği kalmamıştır.Bu bir açıdan proje mimarının toplam çalışma sü resinde azalma olmasıdır. Bunda ilk bakışta doğru luk payı vardır.Hafif alaşımlarla veya plastiklerle yapılacak doğra ma profillerinin üretimi, kalıpların hazırlanması ve amortismanı, alaşım özelliği, bağlantı parçalarının uyumu vb. açılardan değerlendirildiğinde söz ko nusu tasarım hizmeti tek yapıya, herhangi bir mi mara bağlı olarak yapılamayacak kadar önemli, riskli ve pahalıdır.Doğal olarak da bu hizmet ancak büyük yatırım larla kurulan profilleri üreten firmaların, Ar-Ge'le rinde, deneylerle desteklenen, garanti belgeleriyle güvenliğe alınan üretim öncesi ve üretim sırasın daki uzun çalışmalara dayanan ve sık sık değiştiril meyecek kadar pahalı olan bir süreçte, sürekli ola rak istim üstünde uzman, araştırmacı ve tasarımcı ekip tarafından yapılmaktadır.Yapı mimarının hizmetinde de bu bağlamda bir dönüşüm söz konusudur. Özgün detay hazırlamak yerine yapısında yer alacak ve en iyi sonucu vere cek ürünü birçok ürün arasından öncelikli olarak seçerek ayırt etmesi söz konusudur.Satışa sunulan ürün çeşitlerinin izlenmesi, arşivlen mesi, bilgi ve birikimin güncelleştirilmesi, yaygın laştırılması, derinleştirilmesi için çalışma ve emek gerekir.Mimarın da farklı bir sorumluluk ve yükümlülük üstlenmesi buna bağlı olarak da en az tasarıma ayıracağı emek kadar bir emeği "SEÇMEK" İçin harcaması gerekir, bu gizli bir hizmettir.Dış ülkelerde meslek odaları aracılığı İle yenilikler ve değişimler "Recyclage" (güncelleştirme) kursla rı ve seminerleri ile üyelerin bilgi ve birikimine su nulmaktadır. Çok defa da sertifikalarla belgelen mektedir.