P>"...Azize bazen akşam yemeklerinden sonra küçük balkonda, avcu içinde saklar gibi sigara içerken, gecenin içinde titreyip durarak tüm mahalleyi içine almak isteyen bir sesle şarkı söylerdi. Doğunun özgün öyküleri yaşardı şarkılarında. Sıcak, yumuşacık, içli bir sesi vardır. Sırtını duvara dayar, yıldızlara masal anlatır gibi, alçaktan alçaktan başlardı. Zaman ilerledikçe giderek kısılan ve mırıltıya dönüşen şarkıları aynı aşk öykülerini anlatırdı..."

Sözcüklerin kalbinde yaşayan bir öykücü. Karanlık dünyamızı mercek altına alıp, dipsiz kuyuları aydınlatıyor. Aşkı ve yoksulluğu tek kalemde yudumluyorsunuz.