p>Ben suçluyum biliyorum, belki de aşmalılar beni(!) Aşkları, acıları, umutları, varolan ne varsa hayatın içinde, hepsini yazmak için sermaye ettim. Ayrılışları uzaktan izledim, gözlerimi sakladım ağladığım sezilmesin diye, istenmeyince üstüne gittim, gittikçe de kaçtım.SERMAYE AŞKLAR kitabı da bunun en büyük belgesidir.Sen acının kara lekelerinin içinde, beyaz alevleri görebildin mi, ben gördüm ve yazdım!İçine girmeye çalışın, sezinleyin, empati kurun; yorulmadan üstüne gidin. Hep biz yara aldığımızı düşündük, sitem ettik; acaba bu acılar olmasaydı adı aşk olur muydu?