Biraz Çekil de Oturayım, günümüz dünyasında kendisine yer açmaya çalışan bir gencin romanı. Bu genci, ülkemizin bugünkü koşulları içersinde, gelecek umutları için savaşan bir kuşağı temsil eden bir karakter olarak da görmek mümkün. Ankara’nın memur kokan havasında, kendi bozkırını yaşayan sakat bir gecekondu gencinin öyküsü. Arkadaş edinmek, sevmek ve sevilmek ihtiyacını hisseden bir insanın arayışı... Mutluluk: belki de gerçeklik duygusunun yerini alan kurmaca yaşantı.

Yıldırım Keskin, romanlarında çağının tanığı olmayı sürdürüyor. Biraz Çekil de Oturayım da bu tanıklığın ürünü. Mutlu Tanrıverdi isminde bir gencin yaşadığı traji-komik olayların, siyasal yöneticilerin, devlet görevlilerinin yer yer alaycı, daha çok çarpıcı ve içten anlatımı.

“(...) Buyruğunu geçiriyor dile, hem de dili zorlamadan, incitmeden. Onun elinde dil, öz kokusunu yitirmeden genişliyor, zenginleşiyor. Bay Yıldırım Keskin, Frenk yazarlarından hangilerini okuyarak yetişmiş, bu ustalığı edinmiş bilmek isterdim.

Gide’i okumuştur belki, daha çok Gide’i, son yirmi otuz yılında yazdıklarını, ilk yılların Gide’ini. (...) Niçin ille yenilerin etkisini arıyorum onda? Belki de Sthendal’den, Rousseau’dan, Voltaire’den, La Bruère’den öğrenmiştir yazı yazmayı.”

Nurullah Ataç

“Yıldırım Keskin, anlatılarında, topluma içinden bakan birinin gözlemci-gerçekçi tavrıyla dikkati çeker. Günümüz insanının, kentin karmaşasındaki yaşamsal serüveni, içte ve dıştaki çatışmaların yansıdığı durumlar onun roman ve öykülerinde derin anlamını bulur. Yalın gerçekçi bir bakışla dile getirdiği her bir sorunsalı, kurduğu dil evreninin akıcılığı içinde çarpıcı kılar... Okuru avucunun içine almasını bilen bir kurmaca ustasıyla yüz yüze olduğunuzu hisserdisiniz o an.”

Feridun Andaç