Kendini Tam.....! EY İNSAN....!!!!Her gün aynanın karşısında saçlarımızı düzeltir ve hızlauzaklaşırız. Acaba orada göreceğimiz başka şey yok mudur?Derinlemesine bir bakışla baktığımızda görürüz ki aslındaiçimizde nehirler akıyor, laboratuarlar kurulmuş içimize,fabrikalar ve motorlar kurulmuş...Dağların zirvelerini, denizlerin dalgalarını, büyük ırmakları veengin okyanusu görmek için seyahat eder insan. Fakat bununyanı sıra en büyük mucize olan kendi varlığını göremeden budünyadan göçer gider...Akvaryumdaki balık, kendine yem vereni tanımayabilir, karıncakaleme ve kâğıda anlam veremeyebilir. Böcekler sadecegübreyi düşünebilir. Saat, kendini kurandan habersiz vaktigösterebilir. Buğdayı taşıyan merkep buğdayın farkındaolmayabilir. Ama insan öyle mi?Aklı, düşüncesi, muhakemesi varken, gerçek onu bir atmosfergibi kuşatmışken, en geniş manasıyla bu evrendeki her şeykendisi için yaratılmışken, gerçeğin uzağında nasıl yaşayabilir?insan ya içindeki gerçeği usanma nedir bilmeksizin arayacak yada içinde bulunduğu su birikintisini okyanus sanan kurbağaolarak kalmaya devam edecektir.İnsan her şeyi araştırıyor, ama kendini ihmal ediyor ve sonra daimha oluyor... Evet! Adeta kendini tanımaktan korkuyor insan...