YUSUF UĞUR UĞUREL Kendi deyişiyle, "Bir iç sorgulamanın izini sürüyor olmam zorunluluktan kaynaklanan bir durum. Bence şiir, birinci tekil şahsın icraatı zaten. Bu anlayış üzerinden eklemek istediğim bir şey var ki, bunu da ölümün benim şiirimdeki kurucu konumuna bağlayabilirim belki. Bana göre şiir; ne öğretilebilir, ne de öğrenilebilir bir şeydir. Bir şairden, şiir yazmayı öğrenemezsiniz. Olsa olsa; şairliği sosyal bir statü olarak kullanmayan, sadece bir sıfat olarak taşımayan, bizatihi ruhundan önce bedeni şair olan birinden hayatta kalmayı öğrenebilirsiniz. Hiç kan bağınız olmayan birine tutar baba dersiniz, abi dersiniz, kardeşim dersiniz. Hayatta kalmayı öğrenirsiniz, öğretirsiniz; usulünce can çekişmeyi, kırılmadan aynaya bakmayı, vakitlice ölmeyi; ölü bedeninizi, ölümünüzü, Ölülerinizi kâğıda yatırmayı ve daha başka bir sürü dikey şeyi. Bu manada; şiir, kâğıda yatırdığım ölümdür."