Küba'nın kuzeybatısındaki Guantânamo Körfezi'nde yer alan ABD deniz üssünde 2002'den bu yana en azından 775 Müslüman erkek gözaltında tutuldu. Geçen altı yıl içinde tutuklulardan 470 kadarı serbest bırakıldıysa da, kalanlar, Cenevre Sözleşmeleri'nin en temel koşullarına aykırı olarak, haklarında herhangi bir suçlama yapılma dan ve yargı önüne çıkarılmadan esaretlerinin yedinci yı lına girmek üzere.Guantânamo'dan Şiirler, bu mahpuslardan dünyaya ula şabilen ilk ses: Çoğu hâlâ Guantânamo'da bulunan 17 tu tukludan 22 şiir.Flagg Miller'ın önsözü ("Müslüman Hapishane Şiirlerinde Acı Biçimleri") ve Ariel Dorfman'm sonsözü ("Gömülü Alev'in ParlacUğı Yer"} ile."Sesini duydukları ama asla görüp dokunamadıkları okya nusun kıyısında, o sözcüklerle soluk alıp soluk veren tutuk luları düşünün. Artık, çok uzaklardaki düşmanları karşısın da ateş ve hüzünden sözcüklerle temsil edilen, bizden din lememizi isteyen, varlıklarının gömülmüş alevini kabullen memizi bekleyen o insanları düşünün. Yalnızca bu şiirleri okumak kadar basit bir eylemle, bir temerküz kampındaki kafeslerin içinde başlayan hu yolculuklarını tamamlamala rı için onlara yardım edebilecek bir şansımızın bulunduğu nu düşünün. Belki bir gün, belki kısa bir süre sonra, eğer yeterince umursar isek, yeterince kaygılanır isek, dünyayı özgürce dolaşan yalnızca şiirler olmayacak, onları yazan eller, dudaklar ve ciğerler de özgür kalacaktır."O gün gelene kadar, gerçek yuvaları, Guantânamo Körfe zi'ndeki o rezil temerküz kampı değil yalnızlığa ve ölüme karşı yazdıkları o acı şiirler olacaktır." Ariel Dorfman