16. yüzyılda ortaya çıkıp 17.-19. yüzyıllarda gelişmiş 5,7,5 heceli üç dizeden oluşan bir Japon lirik şiir biçimi, Haiku'lar genellikle mevsimlerle ya da yılın ilk ayı ile ilgili bir duyguyu ya da düşünceyi dile getirir.

Bu şiirlerde çoğu zaman Budizm, Taoizm ve yerel inançları simeleyen doğa imgeleri kullanılır. Japon edebiyatına özgü bu şiir biçimi 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başında batı ülkelerinde de belli bir yaygınlık kazanmıştır. Bu küçk kitapta bu türün en ünlü ustaları olan Başo, Buson, İssa ve çağdaşlarından küçük bir seçme yapılmıştır. Çevirilerde kaynak olarak Harold G. Henderson'un 'An Introduction to Haiku' adlı kitabından yararlanılmıştır.