Semah

1
Yüzümü sana açan kırk çiçekten biriyim
Aynı denize dökülen kırk yarlı ırmaktan
Boynumda solgun gölge, zehirli sessizliğim
Yoldan çıkmasın diye kendimi çağırmaktan

2
Herkes kendine döner, yalnızlık dediğimiz
Ne acıdan giysiler, ne bilinmeyen ada
Susayınca varlığın kıyısına ineriz
Adımız taş atımı bir anlık dalga suda