Erte, karanlıkta yıldırımın çakıp sönmesiyle bir adım atan, yeni bir adım için diğer bir yıldırımın ışığını bekleyen insanın şiirini yazıyor. Asasını taşa vurup çıkan suyu bulanıklığından kurtaracak bir peygamberi yok. Bu yüzden hırçın. Tanrı'nın onu çıkardığı kıyıdan memnun değil. Art arda kopan tufanlarla dünyanın asıl biçimini bulana kadar parçalanmasını diliyor.