Saçlıoğlu, bir kültür birikiminden güç aldığı belli olan hikayelerinde, alışılmış hikayenin sınırlarını zorluyor; zaman zaman gizemli, zaman zaman 'humour'a dayanan hikayelerinde hep yeninin ardında: Yeni benzetmeler buluyor, yeni ruhsal durumlar yaratıyor; sıradışı olayları, durumları seviyor, bunları sıradışı bir anlatımla dile getiriyor. Amacı belli: Aleladeliğe düşmemek, dile dört elle sarılmak -hep edebiyat hazzı vererek... 'Bir Yaz Evi', 'Pencere Önümün Yolcusu', 'Kızım' gibi hikayelerini okuduktan sonra (Ataç gibi söyleyeyim): "Zarımı Saçlıoğlu için atıyorum." -Fethi Naci-