(...) Julian eve girer girmez pazarda dolaşmak için giydiği Hintli terliklerini çıkardı. Yaptığı onca yürüyüşten sonra yorulmuş ve yiyeceklere bakmaktan karnı acıkmış olduğundan hemen annesini aramaya koyuldu. Ayrılmadan önce kızın elini nasıl tuttuğunu hatırlamak durmadan içini kemiriyordu ama o an içinden bir şeyler onu göndermek istememişti işte. Belki de sebep onu o sarinin içinde görmesi ya da o kadar sıradan bir yere yaptıkları gezintide öylesine hevesli ve ilgili olmasıydı. Her ne olursa olsun, kızın asıl kendisiyle vakit geçirmek isteme sebebini aklından çıkarmamıştı. (...) Kitabın İçinden Sayfa 147