Önce kulaklarım gitti."Gitmesi için bir neden yok. Sen duymak istemiyorsun" dediler.Sonra aldatıldım. Bu sefer bacaklarım gitti."Aldatıldığını kabullenirsen düzelir" dediler.Kabullendim. Bacaklarımı geri almayı başardım ama kulaklarımı alamadım.Tekrar âşık oldum. Terk edildim... Bu sefer ellerim gitti.Reddettim. "Aşk yüzünden olamaz" dedim."İçindeki adam seni kandırıyor. Deli Hastanesine yatmalısın" dediler.İçimdeki adamın varlığına inandım.Ağrıdan yerlerde sürünürken, onu yenmek için ilaç almayı reddettim.Sonra, "Pardon biz yanılmışız. İçinde başka bir adam yok.Sen gerçekten hastaymışsın" dediler.Ve en sonunda gözlerim güneşe veda etti..."Yapılacak bir şey yok. Kabullenmelisin.Kör ve sağır bir şekilde yaşayabilirsin" dediler.