Esen bahar rüzgârı pencere kanatlarını hafif hafif açıp kapıyor, dışarıdaki çicek kokularının odaya taşıyordu. Ardından yağmur mini damlacıklarla bahçeyi suladı.

Damlalar hep ince ve narindi. Yağmur şıpırtıları musikiye dönüştü. Sokaklar burcu burcu toprak koktu. Çocuk, başlayan yağmurla birlikte odasının penceresini kapattı. Buğulu cama, kara trenli köy resimleri çizdi. Çiçek kokan, toprak kokan, ahır kokan köyleri... Babaannesinin köyünün yamaçlarından ara sıra çuf çuf sesleriyle kara trenler geçerdi.

Dağdaki keçilerin boynundaki zillere eşlik ederdi bu kara trenin sesi.