Gilles Deleuze, Hithcock'un İkinci dünya savaşı öncesi sinemasının hareket - imajıyla, savaş sonrası sinemanın zaman - imajı arasındaki kopuşu gösteren en önemli yönetmen olduğunu söyler. Zaman - imajın temel yeniliği, röntgenci, sinema, un cinema de voyant, olmasıdır.