"Selahattin Yolgiden'in şiirleri bir çocuk duyarlılığının şaşırtıcı zenginliğiyle geçmişe, İstanbul'un uzak semtlerine, oradaki ahşap evlerin arka bahçelerine götürüyor. Tanıdık bir dünyanın uzaklaşan sesleri, solan renkleri ve etkisini halen sürdüren kokularıyla buluşturuyor. Mübadiller, mahalle hayatının sıcak komşuluk ilişkileri, eski şarkılar, sandık odaları, aile albümlerindeki sararmış fotograflar, genç ölenler, uzaklara gidenler, "su kıyısında" belirip kayboluyorlar."
Cevat Çapan