Defter ve Çikolata'daki öykülerde, Seyit'in sesini vurgulamak gerek: O hüzün verici dünyadan öyküler devşirirken "çığlık" atar. Bir haykırış biçemi geliştirir. Uzun cümlelere düşkündür; ama o upuzun cümlelerini, iki kısa cümleyle, nota'larla örneğin, iskambil simgeleriyle, yazınsal denklemlerle kırar. Kendisine özgü bir biçem geliştirmiştir şimdiden. (...) Son zamanlarda "endemik" kavramına taktım. Endemik, canlı, yöreye özgü, dünyanıın başka hiçbir yerinde var olmayan canlı demek. (Ama başka yerlerde var olamayacak da değil.) Ülkemiz öykücülüğü, dünya yüzünde endemik'tir. Seyit'in bu ilk kitabı, yeni öykücülüğümüzde bir gerilim noktası: Geleneğe de geleceğe de önemli bir katkı. İçeriğindeki bilgece gözlemler ve biçemindeki çığlığa bakarak ona "hoşgeldin genç usta" demek istiyorum. Hulki Aktunç