İzmir'in Yunanlılar tarafından işgalinden sonra, teşkilatçı liderler, din adamları, efeler bir araya gelerek Kuva-yi Milliye örgütleri kurdular. Toplanan bir avuç milis kuvveti, büyük imkansızlıklar içerisinde olmalarına rağmen fevkalade fedakarlık ve feragatla düşman kuvvetleri ile savaştılar. Kuvâ-yi Milliye ruhunun uyanışı, şahlanışı ile yurdumuzu işgal eden düşmanlara karşı milletin başkaldırması, mevziî mücadelen ve başarıları meydana getirmiştir. Bu mevziî başarılar Türk milletine, o günlerin şartlarına göre gayet modern olan düzenli ordulara karşı, büyük imkânsızlıklar içerisinde dahi muharebe edilebileceği fikrini, azmini, inancını vermiştir. Ümitsizlikler ümide dönüşmüştür. Zaten Türk'ün mayasında, özünde var olan esir olarak yaşamaktansa ölmek yeğdir inancı, Kuvâ-yi Milliye'nin teşkili ile en mükemmel şekilde tekrar canlanmış ve sonuçta, bu ruhla kurulan düzenli ordu ile kesin zafer gerçekleşmiştir. Kuvâ-yi Milliye'nin oluşma şartları içerisinde bu olumlu yön yanında pek çok etkili, yetkili kişi ve kuruluşların olumsuz tutumlarını da belirtmek gerekir. Bunlar Kuvâ-yi Milliye girişimlerini baştan engellemek istemişler, bunu yapamayınca. çeşitli propagandalara, hatta iç isyanlara varan büyük karışıklıklar çıkarmışlardır.