(...)
Eski CHP milletvekillerinden Selami Gürgüç ve ailesi, 1980 öncesi Meclis koridorları ve aile ilişkileri içinde sürekli görüştükleri Kışlalı'ları, 12 Eylül sonrası sıkıntılarla birlikte anımsıyorlar ama bu anılarda da saygınlık, güler yüz ve sevgi ön plana çıkıyor.
1991 yazında Nilgün, Ahmet Taner ve Dolunay, Urla'ya, Gürgüç'lere tatile gittiler. Keyifli geçen birkaç günden sonra, bir öğlen vakti, etrafı kaplayan duman ve yanık kokusuyla dışarıya fırladılar. Yoldan geçen birinin attığı izmarit yüzünden evin bitişiğindeki koru alevler içinde kalmıştı. Selami Gürgüç İzmir'deydi. Eşi Nazan, itfaiyeye haber verdi ve yardım gelinceye kadar, herkes söndürme çabasına girişti. O kargaşada, Dolunay'm ayağı kaydı ve ateşin içine, diz üstü düştü. Nazan, Ahmet Taner Kışlalı'ya, kızının ellerinin ve ayaklarının yandığını haykırıyor, o, bir yandan elindeki yangın söndürme cihazıyla, tutuşmak üzere olan bir ağacı kurtarmaya çalışırken, bir yandan da, olayın ciddiyetini fark edemediği için, "Do-lunay'ı suya sok" diye bağırıyordu.
Kışlalı ağacı kurtarmıştı yanmaktan. Dolunay'sa kötü yanmıştı. İtfaiye geldikten sonra onu hastaneye götürdüler. Ayaklarının altı, dizleri ve elleri feci durumdaydı. Bir kemancı için ellerin yanması felaketti. Uzun, acılı tedavi sırasında çocuğun güler yüzlü kal-masıysa herkesi şaşırtmış ve etkilemişti.
(...)

-Kitabın İçinden Sayfa 61-