Sosyokültürel gerçekliğin katılımcıları aracılığıyla (ve katılımcılarına rağmen), toplum olma imkanını sürdürebilecek bir çerçeve oluşturabilmesi ve tüm katılımcıların gözünde meş-rulaşabilmesi için; tüm bireylere yönelik olarak asimetrik ilişkilerden eşitleyici ilişkilere yöne-len; dezavantajları fırsat eşitliğine dönüştürecek stratejiler oluşturan; iletişim kanalları ve katı-lım mekanizmaları inşa eden; ve tüm bunları bir örnek haline getirecek “Başkalarının acılarının ve dezavantajlarının” eksikliğini kendi içinde taşıyabilen bir vatandaşlık ahlakı geliştirmesi ge-rekmektedir.
Bu anlamda sosyokültürel gerçekliğin meşrulaştırılması sürecinde güç parametre-lerinin yeniden gözden geçirilmesi ve dezavantajlara dayalı tahakküm üreten niteliklerin, bir tahakkümsüzlük etiği perspektifinde “normalleştirilmesi”, “ötekileştirmenin” tekrar tekrar yeniden ortaya çıkan dinamikleri ile sürekli dönüşümsellik içinde hesaplaşılması gerekmektedir.