"Taşkın Konuralp, dönüp kendi gözlerimizin içine bakmaya çağırıyor hepimizi. Bu öykülere sinmiş eski siyah beyaz filmlerin naifliği de zamanın acımasızlığı da bizim tarihimize özgü. İkisini de anlamaya mecburu?.; bakmazsanız kör olursunuz çünkü..."Orhan GökdemirTürkiye'nin son kırk yılı, büyük altüst oluşların ve büyük değişimlerin dönemi oldu... Yeni başlangıçlar kadar, hızlı çözülmelerin de yıllarıydı bunlar; uyum sağlayamayanlar kadar, kabuk değişenlere de çok sık rastlandı. Ve elbette bütün bu altüst oluşların verdiği acılar...ve tarihin bu en renkli coğrafyasını yeni ve trajik İnsan hikâyaleri ile zenginleştirdi.Attan inip uçağa binen, idare lambasının gölgeli ışığından kalkıp neonların parıltısında yıkanan Anadolu insanının hikâyesi daha ortalıkta duruyor... Birkaç unutulmuş film, birkaç roman, birkaç acıklı öykü, birkaç hüzünlü şiir; hepsi bu... Ama sığmadığı, eksik birşeyler kaldığı da belli. Şehrin kıyısında modern hayatla arasına aşılmaz duvarlar ördüğünü sananlar da, kaçtığı kırsal hayatın silinmez kokusunu neden sonra farkedenler de aynı sürecin birer kurbanları aslında.Üçkağıtçı müteahhitten, cingöz politikacıya; soyu tükenen namuslu insan tiplemesinden, işini bilen memura... Bu dönemde yaratılan vahşi düzenin ürünü olarak karşımıza çıkıyor. Sonuç ne olursa olsun, bu dönemi ve insanlarını anlamaya İhtiyacımız vardır.Taşkın Konuralp, Saman Sarısı Ağıtlar'da geçmiş tarihe tanıklık yapıyor. Karmaşanın tam ortasında yaşayarak, damıtıp biriktirdiği tecrübeyi bir ağıt tadında anlatıyor... Öykülerin günümüze yansımasını da takip ederek açtığı derin yaralardaki çürümeyi de teşhis etmemizi sağlıyor.