Aşk iste! Tek kelime ile aşk!
Aşka dair ne varsa, ne söylenmisse, üç günlük
yada üç bin yıllık... Yıldırım aşkı da;
alışkanlıkla edinilmiş aşk da... Hepsi, büîün
bir ömre bedel mutluluk. Hepsi, bir nefeslik
olsa da! Ateş!
Mecnun, ağzından alevler püskürünceye kadar
içini yakmadı mı aşkla?
"Akli melekelerini yitirmiş, çünkü kara sevda yaşıyor" demez mi bazen doktor? Ya da iste sıradan bir hemşire: "Fazilet erdem, ailem, sosyal çevrem... Ben başkayım! Aşk sadece mantığı arka plana atan bîr hastalıktır, kaptırmamak lazım kalbimizi" dese de; sonunu düşündürmez, plan kurdurmaz, sadece acıtır, kanatır, onulmaz yaralar acar derinden...