P>İmanın ilimden sonra geldiği, imanda yalanın olabileceği, ilimde yalanın olmayacağı bir gercektir. İslam'a bir sürü hurafeler, yanlış inançlar ve yanlış hükümler sokulmuştur.

İslam dini ilim yapmaya sadece izin vermez, onu Allah'a inanmaktan daha önemli bir farz kabul eder ve Allah inancını düşünmeye ve ilme dayandırır.

Biz, Kur'an'a gidelim diyoruz, onlar, hayır, Kur'an'a gidemeyiz, onu anlayamayız, diyor. Oysa Kur'an "Onu çok kalaylaştırdık, anlayan yok mudur" diyor. Biz, Yarabbi anlayan vardır, diyoruz, onlar, "hayır, anlayan yoktur"diyor. Umarız, tarikatlar ve gelenekçi fıkıhçılar değil de Kur'an'a gidenler kazanır. Bunlar kazanırsa Kur'an kazanmış olacak ve böylece müslümanlar, din ve fikir hürriyetine kavuşacaklardır.

Bu geleneksel din anlayışına alternatif yeni bir din anlayışıyla onu düzeltmedikçe ve ona karşı çıkmadıkça müslümanların ilerlemesini mümkün görmeyen alimler seslerini duyurmaya çalışıyorlar.

Dincile de, dünyacılar da, manevi kesim de, maddi kesim de felsefeye ve dolayısıyla düşünceye düşman olunca, din de olmaz, özellikle İslam dini, dünya da olmaz, hele demokrasi hiç olmaz. Filozofu olmayan millet medeniyet kuramayacağı gibi filozofu olmayan din de medeniyet dini olamaz.

Felsefe düşünme sanatıdır. İslam düşünmeyi en büyük ibadet sayar. Başkasının sözünü söylemek, tekrarlamak, ilim sayılmadığı gibi felsefe hiç değildir. Felsefe sorgulama ile başlar.

Dinin ne olduğu, ne olmadığı tarafsız Kur'an'a göre ortaya konsun. Gene de Kur'an insanları gericiliğe sevkediyorsa, o zaman Kur'an'la savaşmalarına sağlam destek elde etmiş olurlar. Hem gerçek dini öğrenmeye engel olacaksınız, ne kadar hurafeciler varsa, onların dini sömürmelerine izin verecek ve göz yumacaksınız, münafıklık yapacaksanız, sonra dinle hiç ilişiği olmayan şeyle asıl dine hücum edeceksiniz! İşte iki asırdır Türkiye'nin sorunu budur.