"Daha iyi, kaliteli bir yaşam, güvenli bir gele cek için küreselleşme ne kadar inandırıcı bir yol ya da bizim dışımızda belirlenerek sunu lan bir seçenek. Yoksa seçme şansımız olma dan kendimizi tam ortasında bulduğumuz çağdaş bir kaos mu? Açıkçası bu çalışmayı hazırlarken, bazı verilerle karşılaştıkça paniğe kapıldım. Gerçekte kurgulanmış, bizim adımı za, bize sorulmadan, yapay bir dünyada tek tip ya da tek tip olmaya aday yaşayıp gidiyo ruz. Yiyeceklerimizin bileşiminden, yeryüzün deki olayların ne kadarından haberdar olma mız gerektiğine kadar birileri bizim adımıza karar veriyor. Üstelik sınırların ortadan kalktı ğının söylendiği bir dünyada özgür de değiliz. Sevgi ve özen yeteneğimizi, yaşama olan saygımızı, insanla ilişkili en özel değerlerimizi kaybediyoruz. Bomboş bir pop kültürün yük selişi, medyadaki içeriksiz olaylar, program lar, pop yıldızları ile zihnimiz hiç başka işi yokmuş gibi SMS'e bağlı parmaklarımız oya lanıp duruyor. Birileri, hem bizim toplulumuzu hem de seçtiği başkalarını üretmeden tüke ten bilinçsiz kalabalıklara dönüştürüyor, in sanlar uyuşturulmuş kadar dirençsiz ve far kındalığa ilişkin hiçbir iz yok. Küreselleşme nin, eğitime, yaşlıların bakımına, sağlığa, gü venli gıdaya, çevreyi korumaya ayrılmayan trilyonlarının ülkemizi ülkeleri yoksullaştıra rak, insanları yaşamdan dışlayacağını ne za man aniayacağiz? Giderek yalnızlaşıyoruz; oysa biz yıllardır inatla, hep o malûm ekono mik ve siyasal kalabalığın içinde yer almaya çalışıyoruz. Ama yine de yalnızlaşmanın inşa edilmesine engel olamıyoruz. Küreselleşme nin dili paranın dili ve sözcükleri de o yazıyor. Oysa yerkürede farklı ve mutlu bir toplum ol manın dili, insanın insanca yaşamasının dili olmalı.
Küreselleşirken ya da bu yola girmişken hâlâ bir seçme şansımız var mı?"