P>Gün doğarken, dışında bıraktığı fakat içinde barındığı şehir derin homurtularla uyanırken, o, uykunun zerresinden nasipsizdi. Doğrulup pencereyi kapadı, şehri almamak için içeri, "Ben, senin annenim." diyen kadın vardı o şehirde.Ufacık deliklerden sızdı içeri şehir. Yıllarca hayalini kurduğu, canevinde otağını süslediği ana, şimdi gördüğü, duyduğu ana değildi. "Senin annenim." diyen kadın, o şehrin uyduruk ve mukallit kurallarına körü körüne boyun eğendi. Gelenek diye geleneksizliği benimseyenlerdendi.Secdesizdi, duasız...Yeşil namazörtüsü bile yoktu.