Sorunsuz sayıda bireyin oluşturduğu sorunsuz sayıda birey ve gene söylemek gerekir ki, bu durumda bir tıolum da bireydir. İşte monadolojik bireylikler teorisinin Tarde’daki ifadesi: “Biz”in arka planında, eğer iyi ararsanız çoğalarak çatışan birleşen, yuvarlanıp giden belli bir sayıda “onlar” ve “bunlar”dan başka bir şey bulamazsınız (…) Gerçekte bu türden açıklamalar yanıltıcıdır ve bunları yapanlar, kolektif bir kudreti, milyonlarca insanın üstelik birtakım ilişkiler boyunca bir benzerliğini postüla olarak ortaya attıkları zaman, en büyük zorluktan, yani bu gene yutulmanın nasıl olup bittiğini bilmeye çalışma zorunluluğundan kaçabildiklerini sanırlar”. Nasıl ki bir cümle oluşturduğu konuşmadan, bir konuşma ise bir konuşmalar topluluğundan, bir söylemden daha mantıklıysa, bireylik de sonsuz çeşitliliklerin bir süreci içinde kavranmalıdır.