Başına bela yağmur gibi yağarken, sırtındaki yumurta küfesini düşünen, hizmet karakterinin kat'i prensiplerini tavırları ile tesbit etmiş bir neslin, bu mevzudaki bakış derinliğni, geleceğini, ufkunu bütünüyle aydınlatacak kadar muhteşem görüşüyoruz. Sulh ve salahımız için fedakar ve vefakar neslimize öyle bir miras bırakılmış ki, kendileri kargaşaya vesile olmaları şöyle dursun, kasden körükleyenleri bile potalarında eritecek bir güçte... Masum olmalarına rağmen kendilerini hürriyetten mahrum edecek dehlizlere götürenlere bile şefkatle bakıp salahları için el açıp yalvarmak var, gönülden dil dökmek var... Dosta düşmana, yara, ağyara kavl-i leyyin esas... Yumuşak kökler taşları çatlatamaz diyemezsiniz ki... Dil kılıçtan keskin olur da lisan-ı hal, lisan-ı kalden geri mi kalır? Bir masum ve mazlum, zaten belli olan halini sana arzetmese bile, yüreğin yanıp kalbin atom zerratı halinde parçalanacak hale gelmiyor mu? Bu sükuttan feryadı, az mı görüyorsun?