P>İçindekiler:-GirişI. Kutsaldan Güzele: Arkaik DuyarlıkII. Analoji ve Simetri: Pythagoras'tan Platon'a Klasik ÇağIII. Tartım ve Ulviyet: Aristoteles'ten Plotinos'a HelenizmIV. Simgesel Evren: Aziz Augustinus'tan Aziz Tommaso'ya OrtaçağV. Yeni Dünya ve Tarih: Modernite'nin DoğuşuVI. Akıl ve Duygu: Ampirizm, Duyumculuk ve Aydınlanma ArasındaVII. Ondokuzuncu Yüzyılda Ruhu Yaşamak: İdealist Estetikte MimarlıkVIII. Empati ve Bezeme: Formun "Bilimsel" ÖzerkliğiIX. Avangardlar ve Restorasyon: İki Savaş Arasında Mimari EstetiklerX. Avangard Sonrası, Demokrasi Dönemi: Tüketim EstetikleriXI. Atopya ve Nooteknik: Lüzumsuzluk Estetikleri, Postmodernizmden Bu Yana...

Vitruvius'un öncüsü olduğu kuramsal mimarlık yazıları bin yedi yüzlerde mimarlık estetiği diye tanımlanagelen özerk disipline dönüştü. İnsanlığın uygarlık tarihinde ayrı tutulamayacak inşa etme, yapı kurma edimini bu kavrayış çerçevesinde ele alıyor tanınmış mimarlık tarihçisi Masiero. Teknik aklın komut estetiği olarak tanımladığı mimarlık kavramını işlevsellik temelindeki bir yaşamsal ihtiyaç olmaktan "arkitektonik" yararlılık ve güzellik nesnesi olmaya uzanan bir yelpazede incelikle çözümlüyor. Sembolik bir gönderge evrenini, yapıların temel öğlerini dönüştüren bir okuma pratiği içinde, Batı'nın kanonik mimari anlayışlarından çağdaş yapıların öncü ve cüretkar karakterine bağlayan bir estetik tarihi.