(...)
Birbirinden ayrı ve keskin bir şekilde çatışan iki modernliğin var olduğundan ilk kez ne zaman bahsedebileceğimizi kesin olarak söylemek olanaksız. Kesin olan şey, ondokuzuncu yüzyılın belli bir noktasında, Batı uygarlığının tarihindeki bir aşama olan modernlik -bilimsel ve teknolojik ilerlemenin, Sanayi Devriminin, kapitalizmin yol açtığı o her şeyi alıp götüren ekonomik ve toplumsal değişimlerin bir ürünü olan modernlik- ve estetik bir kavram olan modernlik arasında geri döndürülemez bir yarılmanın meydana geldiği. O zamandan bu yana iki modernlik arasındaki ilişkiler fazlasıyla düşmanca oldu, ama birbirlerini yok etmeye yönelik öfkelerine rağmen birbirlerini karşılıklı olarak etkilemekten de geri durmadılar.
İlki, yani burjuva modernlik düşüncesi için, onun modern düşüncenin tarihindeki daha önceki dönemlerin öne çıkan geleneklerini büyük ölçüde sürdürdüğünü söyleyebiliriz. İlerleme öğretisi, bilim ve teknolojinin yararlı olasılıklarına olan güven, zamana yönelik ilgi (ölçülebilir bir zaman, alınıp satılabilen ve bu yüzden, başka her mal gibi, para olarak hesaplanabilir bir karşılığı olan zaman), akıl kültü ve soyut bir hümanizm çerçevesinde tanımlanmış özgürlük ideali, ama aynı zamanda pragmatizme ve eylem ve başarı kültüne doğru bir yönelim -bütün bunlar çeşitli derecelerde modern mücadelesine katıldı ve orta sınıfın kurduğu muzaffer uygarlıktaki temel değerler olarak canlı tutulup tanıtıldı.
(...)
Kitap ile ilgili henüz yorum yapılmamış.