Edebiyatımızın hiçbir ismi bir yandan bu kadar övülürken, diğer yandan da bu kadar yerilmedi. Hakkında verilen hükümler bu kadar birbirine benzemeyen ikinci bir şairimiz olmadı. “Eski şiirin yeni peygamberi”, “yenilik düşmanı”, “Zemzeme’ye saldıran Demdemeci” olarak anılırken uğradığı haksızlıklar o kadar tarafdar buldu ki, ölümünden yarım asır sonra bile, modernleşen edebiyatın önündeki gerici engellerin sembolü olmayı sürdürdü. Muallim Naci Efendi bu sıfatları hakediyor mu? Hakkındaki bütün bildiklerinizi unutun ve yeni keşfettiğiniz, taze bir şairle karşılaşmışsınız gibi okuyun. Bakalım hakkında hala aynı şeyleri hissetmeye devam edecek misiniz?