Bir zamanlar yeryüzü ışıkla doluydu... Hatta şimdilerde o günleri cennet diye hatırlayanlar bile var...Tabiatın nimetlerinin farkındaydı insanlar... Sonra her şeyin üzerini sisli bir örtü kaplarken nimetler teker tekergizlendi...Tufanlarla, depremlerle doğa sınıyordu misafirlerini... Her defasında. "Ben kalıcıyım, siz gidicisiniz, benimle iyigeçinin" diyordu adeta... Bunu. bir türlü anlayamayan insan, belki de son defa bu yuvanınhediyesiyle ödüllendiriliyor... Dünya, bir mucizesini daha koynundan çıkartarak insan; sunuyor... Mucize taş aragonit artık ellerimizin arasında...