Zorbalardan biri düşünmeye fırsat vermeden perdelerden birine uzanarak kordonunu çıkar' di. 'Nasya, bu kordonla boğulacağım anlamış korkuyla onlara bakmaktaydı. Demek ki bir yere götürmeden burada boğacaklardı. 'Nasıl bir duyguydu? İnsanın kanını dondurmaktaydı. Sırma kordonu boğazına geçirdiklerinde son bir kez debelendi, ellerinden kurtulmaya çalıştı, ama nereye kadar? 'Kordonun soğukluğu bütün bedenini dolaştı da bir an kaskatı kesildi, kordonu hızla çekmeye ve daraltmaya başladılar işte. 'Damarlarından kan çekilmekte, debelenen vücudu son çırpnışlarıyla  bu kordondan kurtul maya çabaladıkça daha da nefessiz bırakmak taydı 'Nasya'yı.Her şey bitti sonra... Zorbaların elinde hoyratlıkla, acımasızlıkla ruhunu teslim eder ken çarpılmış bir yüzle bana bakmaktaydı ora dan. Kendi karanlığından, o kadar yıl hükmet tiği koca devleti aliyyenin valide sultanı olarak, bana bir şeyleri fısıldamak ister gibiydi. 'Hüzünle soğuk taş odamın çinili duvarlarına baktıkça 'Nasya'nın o acı sonu gözümün önüne gelmekte, ne yapacağımı bilemez halde acıyla kıvranan yüreğime söz geçirememekteydim.